Ger Rijff

Ger Rijff - 10 december 1951 – 13 juli 2019

Ger Rijff en de Elvis Presley import-cd-revolutie van de jaren 90!!

Hoe een Nederlandse verzamelaar de nalatenschap van de King hielp herschrijven, cd voor cd. Als je in de jaren 90 een Elvis Presley-fan was, herinner je je misschien nog de spanning van het opsporen van een import-cd met de belofte van "verloren studio-outtakes" of "nooit eerder gehoorde live-opnames". Ger Rijff, een Nederlandse verzamelaar, auteur en archivaris, werd een prominent figuur binnen het gespecialiseerde vakgebied van Elvis Presley-memorabilia. Zijn toewijding aan het onderwerp beïnvloedde de underground verzamelpraktijken aanzienlijk en droeg bij aan nieuwe perspectieven op de waardering van Elvis Presley's muziek. Met de komst van de compact disc braken in de jaren negentig een gouden tijdperk aan voor muziekverzamelaars. Cd's boden een helder geluid en een compact formaat, waardoor voorheen verborgen opnames zich breder konden verspreiden dan ooit tevoren. Hoewel de Beatles en Bob Dylan een groot deel van de vroege importrage aanwakkerden, was het Elvis Presley – de "King of Rock and Roll" – wiens omvangrijke, mysterieuze archieven onweerstaanbaar werden voor zowel fans als opportunisten. Hier ontpopte Ger Rijff zich tot een sleutelfiguur. Rijff, die bij Presley-fans bekend stond om zijn diepgaande kennis van Elvis' opnamesessies, memorabilia en geschiedenis, was veel meer dan een passieve toeschouwer. 

Hij werd berucht vanwege zijn betrokkenheid bij enkele van de meest begeerde en controversiële Elvis-import-cd's van het decennium. Hoewel Rijff aanvankelijk bekend stond om zijn uitgebreide werk over de Beatles, was zijn interesse in Elvis diepgaand. Gebruikmakend van zijn verzameldrang en contacten in Europa en de VS, bracht hij zeldzame tapes en sessie-opnames aan het licht – fragmenten van studiogesprekken, alternatieve zangopnames en concertregistraties die RCA nooit officieel had uitgebracht. Rijffs Import-cd's boden een verbeterde geluidskwaliteit ten opzichte van eerdere vinylversies en werden zelf verzamelobjecten. Weelderig verpakt, met gedetailleerde liner notes die vaak door Rijff zelf waren geschreven, voelden deze cd's aan als artefacten uit een alternatief Presley-universum, een universum waar studiogesprekken en repetitieopnames net zo belangrijk waren als hitlijstsuccessen. Verzamelaars letten goed op kenmerken zoals artwork dat sterk leek op dat van RCA, gedetailleerde tracklijsten en de garantie dat er eerder onuitgebracht of zeldzaam materiaal op stond. Titels als "Finding the Way Home", "Unsurpassed Masters" en "The American Way series" gingen van hand tot hand op platenbeurzen en via underground netwerken, elk met hun eigen verhaal. Sommige van deze cd's waren gericht op legendarische sessies, zoals die in de American Sound Studio in Memphis, waar Elvis "Suspicious Minds" en "In the Ghetto" opnam. Andere cd's belichtten repetitieopnames, alternatieve mixen of zelfs radio-uitzendingen die in de vergetelheid waren geraakt. Voor de diehard fans vulden deze import-cd's de leemte op die de officiële releases achterlieten, terwijl ze tegelijkertijd nieuwe vragen opriepen over het beheer van Elvis' muzikale nalatenschap. De explosie van Elvis-importen bracht ook de nodige controverse met zich mee. Platenmaatschappijen en de erfgenamen van Presley deden er alles aan om de auteursrechten te beschermen, en voerden daarbij soms invallen uit of dreigden met juridische stappen. De handhaving kon de technologische ontwikkelingen niet bijbenen en de vraag naar onuitgebrachte Elvis-muziek bleef hoog. Het werk van Rijff werd weliswaar geprezen door verzamelaars, maar riep gemengde reacties op bij de bredere Elvis-gemeenschap. Sommigen zagen hem als een hoeder en historicus die ervoor zorgde dat muzikale schatten niet in kluizen bleven liggen. Anderen beschuldigden importeurs ervan de nalatenschap van artiesten te ondermijnen en rechthebbenden inkomsten te ontnemen. Rijff zei vaak dat zijn passie de muziek was en de fans die graag elke noot wilden horen die de King had opgenomen. Met de komst van het digitale tijdperk en de vervanging van cd's door downloads en streaming, verdween het tijdperk van de import-cd's – maar de impact bleef. 

In de jaren 90 en 2000 werden verschillende officiële Elvis-boxsets uitgebracht, inspelend op de interesse van verzamelaars zoals Ger Rijff. Sommige eerder geïmporteerde nummers vonden zelfs hun weg naar officiële releases, waardoor de grenzen tussen underground ontdekkingen en de mainstream canon vervaagden. Voor veel Presley-fans staan de jaren negentig symbool voor een gouden tijdperk van verzamelen – een tijdperk waarin Ger Rijff en een handvol toegewijde archivarissen de diepe creatieve reserves van de King onthulden. Deze import-cd's bewaarden niet alleen Elvis' nalatenschap, ze breidden die ook uit en nodigden nieuwe generaties uit om het volledige verhaal achter de tijdloze stem van de legende te ontdekken. Uiteindelijk draaide Rijffs rol in de explosie van Elvis-import-cd's evenzeer om nieuwsgierigheid en zorgzaamheid als om rebellie. De King zong over mysterieuze treinen en blauwe suède schoenen, maar dankzij Rijff en zijn groep verzamelaars zijn het juist de voorheen onbekende nummers die harten sneller doen kloppen en verzamelaars op zoek laten gaan naar "nog één" ongrijpbare cd.