Door Onze Leden
Op deze pagina delen onze leden hun ingezonden verhalen, foto’s en mededelingen over alles wat zij rondom Elvis Presley met anderen willen delen.
Heb je een bijzondere herinnering, een concertverhaal, een ontmoeting, een verzameling waar je trots op bent of een speciale foto die je graag wilt laten zien? Dan is dit dé plek om jouw bijdrage te delen met andere Elvis-fans.
Samen houden we de herinnering levend en blijven we elkaar inspireren met persoonlijke verhalen, unieke beelden en mooie momenten uit het leven en de muziek van Elvis.
Wil je iets insturen? Lang of kort verhaal maakt niet uit, Neem dan contact met ons op en wie weet zie je jouw bijdrage binnenkort hier terug!
Levenslange passie voor Elvis
De levenslange passie voor Elvis Presley van Ron
Mijn passie voor de muziek van Elvis Presley begon al op heel jonge leeftijd. Ik ben er eigenlijk mee opgegroeid. In 1974 kreeg ik, op negenjarige leeftijd, een kofferdraaitafel. Daarop draaide ik de platen van mijn vader, maar ik kocht ook zelf al Top 40-singles.
Het was uiteindelijk mijn broer die mijn leven als Elvis-fan voorgoed veranderde. Hij kocht de lp That's The Way It Is en ik hoorde die voor het eerst op zijn zolderkamertje. Vanaf de eerste keer dat ik die plaat hoorde, was ik verkocht. Daar begon mijn liefde voor Elvis Presley.
Het duurde nog even voordat ik mijn eerste eigen Elvis-plaat kreeg. In april 1975 was het zover: Easy Come, Easy Go. Mijn favoriete nummer daarop was C'mon Everybody. Niet veel later volgde de Camden-dubbel-lp Solid Rock. Toen vervolgens op televisie reclame werd gemaakt voor de Arcade-uitgave 40 Greatest Hits, wist ik dat ik die ooit moest hebben. Nog voordat Elvis overleed kwamen ook Almost in Love en Let's Be Friends in mijn verzameling.
Toen kwam die onvergetelijke dag: 16 augustus 1977. Ik kwam uit school en mijn moeder vertelde dat Elvis was overleden. Op dat moment ontdekte ik pas hoeveel Elvis eigenlijk altijd deel had uitgemaakt van ons gezin. Die avond was het tijdens het journaal muisstil in huis toen het nieuws werd gebracht. Omdat Elvis daarna overal op televisie en radio te horen was, ontdekte ik hoeveel muziek hij eigenlijk had opgenomen. Vanaf dat moment ging iedere gulden die ik kreeg op aan Elvis-lp's.
In 1984 kreeg ik mijn eerste eigen flat en inmiddels had ik al een mooie platenverzameling opgebouwd. In die tijd kocht ik mijn eerste videorecorder. Samen met een goede vriend nam ik alle Elvis-films op die we in de videotheek konden vinden. Via de fanclub It's Elvis Time ontdekte ik ook de wereld van de import-lp's. De geluidskwaliteit was lang niet altijd goed, maar dat maakte mij niets uit. Als het maar Elvis was.
Ik woonde destijds in Doesburg en op camping IJsselstrand werd regelmatig een Elvis Presley-dag georganiseerd. Dat waren mooie tijden. Toen de cd zijn intrede deed, maakte ik achteraf gezien de grootste fout die een verzamelaar kan maken: ik ruilde vrijwel al mijn Elvis-lp's in voor cd's. Toch had ik in de jaren negentig opnieuw een indrukwekkende collectie opgebouwd. We bezochten regelmatig fanclubdagen in Breda, Delft en Maastricht. Waar een Elvis-bijeenkomst was, waren wij erbij.
Tussen 2000 en 2005 bezocht ik drie keer Elvis The Concert in Ahoy. Dat waren onvergetelijke avonden en zonder twijfel hoogtepunten in mijn leven als Elvis-fan.
In 2009 veranderde er veel. Door privéomstandigheden raakte ik een groot deel van mijn verzameling kwijt. Dat was een moeilijke periode. Gelukkig ging het vanaf 2012 weer beter en besloot ik helemaal opnieuw te beginnen met verzamelen. Sindsdien is mijn collectie weer flink gegroeid. Inmiddels bestaat die uit ongeveer 350 cd's, 250 lp's en zo'n 60 dvd's.
Ik ben inmiddels 61 jaar, maar mijn passie voor Elvis is groter dan ooit. Ik heb zelfs een speciale Elvis-kamer ingericht, waar ik bijna dagelijks geniet van de muziek van, wat mij betreft, de grootste zanger aller tijden.
Elvis Presley is al meer dan vijftig jaar een rode draad in mijn leven. En één ding weet ik zeker: die passie zal nooit verdwijnen.
Ron Van Halteren
Het Beeld
Dit is mijn favoriete Elvis Presley-verzameling. Deze foto is inmiddels al een paar jaar oud.
Het grootste deel van de collectie is van mijn broer geweest, die ongeveer twee jaar geleden is overleden. Mijn schoonzus heeft de verzameling aan mij toevertrouwd, zodat ik er met dezelfde liefde en zorg voor kan blijven zorgen.
Elke keer als ik naar de vitrinekast kijk, denk ik niet alleen aan Elvis, maar ook aan mijn broer. Daarom heeft deze verzameling voor mij een bijzondere en emotionele waarde.
Mario Kelle
Het Elvis Behang
Mijn Elvis-verhaal heeft alles te maken met het behang op de foto.
Op 31 oktober en 1 november 2024 brak er brand uit bij onze buren. De brand was aangestoken door de buurvrouw. Na een explosie sloegen de vlammen over en ontstond de tweede brandhaard naast ons huis.
Mijn slaapkamer en de kamer waarin mijn complete Elvis-collectie stond, lagen direct naast de brand. Om de brand te bestrijden moest het dak worden opengebroken en werd er een enorme hoeveelheid bluswater gebruikt. De platen konden niet op tijd in veiligheid worden gebracht, waardoor een groot deel nat werd en sommige hoezen nog steeds naar brand ruiken.
De brandweer heeft gelukkig kunnen voorkomen dat de collectie zelf door het vuur werd getroffen. Tegen alle verwachtingen in is mijn volledige Elvis-collectie bewaard gebleven. Sommige hoezen hebben zichtbare schade opgelopen, maar alle platen zijn er nog. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.
Omdat de kamer na de brand als verloren werd beschouwd, wist ik als 24-jarige Elvis-fan één ding zeker: als de kamer opnieuw opgebouwd zou worden, moest er Elvis-behang komen. Die wens is gelukkig werkelijkheid geworden, zoals op de foto te zien is.
Sinds de brand heeft Elvis voor mij een onschatbare emotionele waarde gekregen. Zijn muziek en mijn collectie hebben mij enorm geholpen bij het verwerken van deze ingrijpende gebeurtenis. Daarom heeft Elvis nu een prominente plek gekregen in mijn nieuwe Elvis Fan Room. Die kamer is veel meer geworden dan alleen een plek voor mijn verzameling; het is een symbool van veerkracht, herinneringen en een nieuw begin.
Met vriendelijke groet,
Ilse
Kreoolkoning
In 1959 bereikte King Creole eindelijk de Nederlandse en Belgische bioscopen. Na incidenten in Parijs besloot men echter de distributie enigszins te beperken. Daardoor is de Belgische filmposter tegenwoordig uitzonderlijk zeldzaam. Ook de advertenties in voornamelijk Belgische kranten behoren tot de grote zeldzaamheden rond deze minst gepromote Elvis-film — en dat terwijl hij zich toen op het absolute hoogtepunt van zijn roem bevond.
In 1975 werd de film nogmaals kort uitgebracht, en in 1978 gebeurde dat in België opnieuw via distributeur Atlas.
Class dismissed 😀
(Gerrit De Jong)